การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนและประเมินประสิทธิผลของการดำเนินงานศูนย์ ส่งเสริมฟื้นฟูและดูแลสุขภาพผู้สูงอายุที่บ้านในจังหวัดอุบลราชธานี เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อน และหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่ติดบ้านติดเตียงและมีภาวะพึ่งพิง จำนวน 114 คน สุ่มแบ่งเป็นกลุ่ม ทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 57 คน กลุ่มทดลองได้รับการดูแลตามรูปแบบของศูนย์ส่งเสริมฟื้นฟูและดูแล สุขภาพผู้สูงอายุที่บ้าน ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามมาตรฐานจากโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐาน แบบบันทึก ภาวะแทรกซ้อน และแบบวัดคุณภาพชีวิต วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีอุบัติการณ์การติดเชื้อ แผลกดทับ และการพลัดตก หกล้มต่ำกว่าก่อนการทดลองและต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) นอกจากนี้ กลุ่มทดลองมี ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐานและคุณภาพชีวิตสูงกว่าก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างสองกลุ่ม อย่างไรก็ตาม กลุ่มทดลองมีแนวโน้มจำนวนวันนอนโรงพยาบาลลดลง ผลการวิเคราะห์ต้นทุน พบว่าการดูแลสุขภาพที่บ้านช่วยลดค่าใช้จ่ายโดยรวมเมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลตามมาตรฐานในโรงพยาบาล สรุปได้ว่าการจัดตั้งศูนย์ส่งเสริมฟื้นฟูและดูแลสุขภาพผู้สูงอายุที่บ้านมีประสิทธิผลและความคุ้มค่าเชิง ต้นทุน-ประสิทธิผล สามารถลดภาวะแทรกซ้อน เพิ่มความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน และยกระดับ คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ อีกทั้งมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นรูปแบบการดูแลผู้สูงอายุอย่างยั่งยืนในระดับชุมชน ซึ่ง ควรได้รับการสนับสนุนและขยายผลเชิงนโยบาย คำสำคัญ: ต้นทุน-ประสิทธิผล, ศูนย์ส่งเสริมฟื้นฟูและดูแลสุขภาพ, ผู้สูงอายุ