การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและสร้างเครื่องอัดกระถางจากขยะอินทรีย์ขนาดเล็กแบบกึ่งอัตโนมัติและการประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการดำเนินกิจกรรมภาคการจัดการของเสีย เพื่อเป็นทางเลือกในการจัดการขยะออร์แกนิกในมหาวิทยาลัยและลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เครื่องจักรถูกออกแบบโดยใช้โครงสร้างเหล็ก ANSI MC/C ที่มีความแข็งแรงสูง สามารถรับแรงกดได้สูงสุด 12.27 ตัน โดยมีลักษณะเด่นคือขนาดกะทัดรัด เคลื่อนย้ายสะดวก และสามารถถอดประกอบได้ ส่วนด้านความแข็งแรงสามารถทนแรงกดได้ตามวัตถุประสงค์ มีต้นทุนต่อเครื่อง 45,000 บาท ผลการทดสอบประสิทธิภาพการขึ้นรูปพบว่า เส้นใยมะพร้าว เป็นวัสดุที่เหมาะสมที่สุด โดยสภาวะที่เหมาะสมในการอัดคือ อุณหภูมิ 120°C แรงดัน 110.32 bar (1600 PSI) และใช้เวลาอัด 90 วินาที ซึ่งให้ผลิตภัณฑ์ที่ยึดเกาะแน่น รูปทรงสมบูรณ์ และไม่มีรอยไหม้ จากการประเมินผลโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่าตัวเครื่องมีความเหมาะสมด้านการออกแบบและการใช้งานในระดับดีมาก (x=4.44, sd.=0.56) ขณะที่ผลการประเมินจากผู้ใช้งานจริงจากผู้เชี่ยวชาญและนักศึกษาให้คะแนนความพึงพอใจเฉลี่ย 4.51 และ 4.45 (sd.=0.60, 0.66) โดยระบุว่าตัวเครื่องมีคู่มือการใช้งานที่เข้าใจง่ายและมีความคุ้มค่าต่อการลงทุน นวัตกรรมนี้ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับเศษวัสดุเหลือทิ้ง เช่น ใบตองและใยมะพร้าว แต่ยังเป็นโมเดลที่มีประสิทธิภาพในการจัดการขยะอย่างเป็นระบบและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาได้อย่างยั่งยืน ส่วนการปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการดำเนินกิจกรรมภาคการจัดการของเสียภายในมหาวิทยาลัย พบว่า ปริมาณการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากใบไม้ภายในมหาวิทยาลัยปี 2566-2568 มีปริมาณเฉลี่ย 132.51, 323 และ 208.08 tCO2eq ตามลำดับ และปริมาณการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากเศษอาหารปี 2566-2568 มีปริมาณเฉลี่ย 185.72, 338.75 และ 160.99 tCO2eq ตามลำดับ ซึ่งสามารถลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการนำไปอัดกระถางเพื่อใช้ประโยชน์ โดยใยกระถาง ปริมาณ 25 กรัม สามารถลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ 0.08175 tCO2eq